Napisz mi, proszę, taką piosenkę...

 Czasami muzyka staje się ostatnią deską ratunku, miejscem, w którym można schować się przed całym złem świata i złapać oddech. Blues bywa szorstki, bywa bolesny, ale potrafi też nieść w sobie niewyobrażalną czułość i siłę, która ocala.

Zostawiam tu dziś utwór, który jest dla mnie taką właśnie opowieścią – o walce ze strachem, o zatrzymywaniu czasu i o pragnieniu, by chociaż na chwilę usłyszeć, że światło wciąż tańczy na dachu.

Napisz mi proszę taką piosenkę,

w której zapomnę o umieraniu,

niech w niej nie będzie białych szpitali,

nocnych kroplówek i cichych łez.

Zbuduj tu dom z bluesowych dźwięków,

co wczoraj szczęściem w duszy nam grały,

gdzie pachnie latem i gdzie przez chwilę

bezpieczna będę i moja krew.

Niech w niej nie będzie zegarów, które odliczają sekundy do końca,

ani tej zimnej ciszy, co w nocy tak mocno ściska za gardło i kark.

 

Zamknij w melodii trochę ciepłego słońca,

niech nie czuję jej lodowatych ust.

Zostań mi w głosie, kiedy płucom zabraknie już tchu,

niech ta piosenka trzyma mnie mocno i nie puszcza jeszcze.

Bo sama pójdę, kiedy chłód zmrozi nam dłonie,

a w szklanym lustrze zniknie mój ślad.

Napisz mi taką piosenkę, w której śmierć nie ma nic do powiedzenia,

tylko nas dwoje... i ciepła, nieskończona ziemia.

 

Dotknij lekko tych strun,

jakbyś dotykał samego serca,

niech płyną dźwięki,

zdolne mnie jeszcze przez chwilę zatrzymać...

Śpiewaj mi, proszę, o prostych rzeczach,

o złotych liściach wiatrem tańczących,

kiedy przed siebie szliśmy bez słów... szczęśliwi tak...

Nie bój się nut, co dźwiękiem płaczą,

zamień je w siłę, która ocala.

Przełóż ten ból na mocne akordy,

niech mnie uniosą gdzieś ponad strach.

Chcę jeszcze raz usłyszeć, że światło tańczy na dachu

i poczuć, że wciąż tu jestem... że jestem jeszcze tu...

 

Zostań mi w głosie, kiedy płucom zabraknie już tchu,

niech ta piosenka trzyma mnie mocno i nie puszcza jeszcze.

Bo sama pójdę, kiedy chłód zmrozi nam dłonie,

a w szklanym lustrze zniknie mój ślad.

Napisz mi taką piosenkę, w której śmierć nie ma nic do powiedzenia,

tylko nas dwoje... i ciepła, nieskończona ziemia..

 

Napisz mi proszę piosenkę,

w której zapomnę o umieraniu,

tylko tak cicho... żeby usłyszeć świt.

Nawet tam...

gdzie nie będzie już nic.